بعد از جنگ ، ظرفیت بسیج را در چه کارهایی می‌دیدم؟
پس از جنگ، مسئلهی مهم این بود که توان و تجربه‌ی نیروها چگونه در شرایط تازه به کار گرفته شود. من ظرفیت بسیج را گسترده می‌دیدم؛ مجموعه‌ای از مردم با مهارت‌ها، علایق و توانایی‌های متفاوت که می‌توانستند در حل مسائل کشور مشارکت کنند.
مسئولیت‌های دوره‌ی انتقال
پس از رحلت امام، در مسئولیت‌های مربوط به مراسم و حفاظت حضور داشتم. بعد از انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری نیز، مأمور شدم برای سامان‌دهی حفاظت ایشان اقدام کنم.
در همان دوره، در امور نیروی انسانی و تغییرات ساختاری نیروهای مسلح فعالیت داشتم. موضوع درجات، مقررات انضباطی و نشان‌ها مطرح بود. نگرانی‌مان این بود که نظم رسمی، به روحیه‌ی اخلاص و تواضع نیروها آسیب نزند.
بسیج با مردم سروکار داشت
با تشکیل نیروی مقاومت بسیج، مسئولیت فرماندهی آن را پذیرفتم. اعتقاد داشتم وقتی با مردم و سلیقه‌های متنوع روبه‌رو هستیم، نمی‌توانیم همه را در یک نوع فعالیت محدود کنیم.
ورزش، فرهنگ، آموزش، بهداشت و سازندگی، هرکدام می‌توانستند زمینه حضور گروهی از داوطلبان باشند. البته مأموریت گسترده، بدون آموزش و امکانات متناسب پیش نمی‌رود. بخشی از پیگیری ما هم برای تأمین همین نیازها بود.
تجربه‌ی واکسیناسیون
همکاری با وزارت بهداشت در واکسیناسیون فلج اطفال، از تجربه‌های مهم آن دوره بود. شبکه‌ی پایگاه‌ها و داوطلبان در شناسایی خانواده‌ها و اجرای برنامه به کار گرفته شد.
این کار نشان داد ارتباط محلی نیروها، وقتی در کنار برنامه و تخصص دستگاه مسئول قرار بگیرد، چه ظرفیتی ایجاد می‌کند. استقبال از نتیجه‌ی آن، انگیزه‌ی ما را برای همکاری‌های بعدی بیشتر کرد.
همهی پیشنهادها اجرا نشد
پس از آن، مجموعه‌ای از طرح‌های همکاری تهیه کردیم؛ از فعالیت‌های بهداشتی و آمارگیری تا آبخیزداری و استفاده از زمین‌های مناسب کشاورزی.
بعضی از طرح‌ها پیش نرفتند و برخی را در مقیاس محدود دنبال کردیم. تجربه‌ی موفق یک برنامه، به این معنا نبود که برای همهی برنامه‌های بعدی نیز حمایت و هماهنگی لازم فراهم شود.
آموزش خانواده و رابطه با مردم
در آموزش بهداشت خانواده نیز همکاری‌هایی شکل گرفت و برای نمایش برنامه‌های آموزشی، بعضی پایگاه‌های خواهران تجهیز شدند. در کنار این فعالیت‌ها، مسئلهی رفتار مسئولان برایم مهم بود. خاطرات مربوط به کاهش تشریفات و استفاده از خودروهای ساده‌تر، به همین موضوع مربوط می‌شود. ارتباط با مردم، فقط از راه اجرای طرح‌ها برقرار نمی‌شود؛ رفتار روزمرهی ما هم در آن سهم دارد.
دیدگاهی ثبت نشده است